دانستنیهای جالب در مورد ترامادول

 ترامادول که به نامهای تجاری ترامال، ترامدو بایومادول نیز شناخته می‌شود. یک داروی مسکن شبه تریاک است.

این دارو برای تسکین دردهای متوسط تا شدید تجویز می‌شود.  خاصیت تسکین درد در ترامادول حدود 10 برابر ضعیف تر از مرفین است. علاوه بر این ترامادول باعث جلوگیری از بازجذب "نورآدرنالین" شده و این امر باعث ایجاد نوعی خاصیت، مانند داروهای ضدافسردگی و همچنین هوشیاری می‌شود و برعکس مرفین، فرد مصرف کننده را فعال‌تر می‌کند، حتی در برخی از مصرف‌کنندگان احتمال گرفتگی عضلانی نیز کاهش می یابد.

با خوردن 100 میلی گرم ترامادول سطح خونی دارو در دو ساعت به حداکثر می‌رسد. حدود 20 درصد ترامادول به پروتئین خون بسته می‌شود. 30 درصد ترامادول بصورت تغییر نیافته و 60 درصد آن بصورت متابولیتهای شکسته شده در کبد از راه ادرار دفع می‌شود.

مدت زمان تاثیر ترامادول 4 تا 6 ساعت است و موارد مصرف آن برای تسکین درد معمولا به مدت کمتر از 5 روز و به مقدار 50 تا 100 میلی گرم هر 8 ساعت تجویز می‌شود، همچنین این دارو جهت درمان سندروم پای بی‌قرار نیز تجویز می‌شود.

این دارو نحستین بار توسط شرکت آلمانی گروننتال (Grünenthal) در دهه 1970 با نام تجاری ترامال (®Tramal) ساخته شد. گروننتال در سالهای بعد حق تولید ترامادول را به شرکتهای متعددی در سراسر دنیا واگذار کرد.

ترامادول معمولاً به شکل نمک هیدروکلراید تولید شده و به دو شکل خوراکی (بیشتر کپسول و قرص) و آمپول به بازار عرضه می‌شود. مقدار جذب و تأثیر فرم تزریقی ترامادول بسیار بیشتر از فرم خوراکی است.

ترکیب ترامادول و استامینوفن نیز در بازار موجود است که البته در کشور عرضه نمی‌شود اما در خارج از ایران به صورت قرص، آمپول، کپسول و قطره موجود است. مصرف قطره خوراکی آن رایج‌تر است و برعکس اکثر داروهای اپیوئیدی شامل قوانین داروهای مخدر نمی‌شود و با نسخه عادی پزشک قابل تهیه‌ است.

مصرف ترامادول موجب وابستگی روانی و جسمی شبیه اعتیاد به تریاک می‌شود و با قطع ناگهانی دارو علائم اضطراب، تعریق، بی‌خوابی، تهوع و لرز، اسهال، درد عضلانی، سندروم پای بی‌قرار (RLS)، ترس و بیقراری، گرگرفتگی و گزگز پیش می‌آید.

ترامادول به علت خاصیت سرخوشی، نعشگی و ضدافسردگی به شدت مورد سوءمصرف قرار می‌گیرد و اکثراً در میان جوانان این مخدر به اشتباه حدس زده می‌شود و خطر اعتیاد به آن در نظر گرفته نمی‌شود.

ترامادول با نسخه پزشک قابل تهیه است و در اکثر کشورها شامل قوانین داروهای مخدر نمی‌شود با این وجود خاصیت اعتیاد آور آن کمتر از دیگر مواد اپیوئیدی نیست.

علائم جسمی ترک ترامادول احتمالاً به علت خواص ضدافسردگی این دارو (جلوگیری از بازجذب سروتونین و نورآدرنالین) شدیدتر از علائم ترک مخدرهایی مانند تریاک است، حتی بعد از قطع مصرف کوتاه مدت ترامادول علائمی مانند بی خوابی، سندروم پای بی‌قرار (RLS) و افسردگی بروز می‌کند.

مصرف بدون وقفه آن در طولانی مدت باعث ایجاد مقاومت بدنی نسبت به مواد اپیوییدی شده و دوز مصرف آن باید افزایش یابد تا اثری مشابه مقدار مصرف اولیه را ایجاد کند، مدتی بعد از قطع مصرف دارو مقاومت بدنی نسبت به ترامادول و دیگر مواد اپیوئیدی به حالت اولیه بر می‌گردد.

عوارض جانبی

عوارض مشابه دیگر داروهای شبه‌تریاک (تهوع، سرگیجه، خواب آلودگی، خشکی دهان،یبوست، افت فشار خون، تعریق، خارش) در ترامادول هم دیده می‌شود اما احتمال بروز دپرسیون تنفسی که کشنده‌ترین عارضه این گروه داروهاست، با ترامادول خوراکی نسبت به مرفین کمتر است.

مصرف این دارو به علت افزایش سطح سروتونین، بیشتر از دیگر مواد اپیوئیدی ایجاد حالت تهوع می‌کند، همچین باعث بی خوابی می‌شود. مصرف بیشتر از 400 میلی گرم ترامادول برای افراد بدون مقاومت بدنی در مقابل مواد اپیوئیدی خطرناک است.

یکی از عوارض نادر ولی خطرناک مصرف ترامادول تشنج است. تشنج معمولا در اثر مصرف زیاد این دارو یا مصرف دارو در بیماران صرعی یا بیمارانی که دچار آسیب مغزی شده‌اند با بیمارانی که مشکلات کبدی کلیوی (دفع دارو دچار اختلال گشته و افزایش مقدار دارو در خون) دارند و یا معتادان به الکل ایجاد می‌شود. همچنین احتمال وابستگی دارویی و بروز علائم ترک مشابه دیگر ترکیبات شبه تریاک هم وجود دارد.

یکی دیگر از عوارض نادر ترامادول (چهار تا پنج ساعت پس از مصرف) افزایش فشار خون به همراه سردرد شدید است.

5 خاصیت جالب کاهو

1. منبع ویتامین آ

 کاهو منبع غنی ویتامین ها است. کاهو خام و تازه حاوی مقادیر قابل توجهی ویتامین A و بتا کاروتن (بتاکاروتن ها در داخل بدن تبدیل به ویتامین A می شوند) است. ویتامین A با افزایش لایه های مخاط به داشتن پوست سالم کمک کرده و برای بینایی خوب است.

2. جلوگیری از لکه های تدریجی در افزایش سن

کاهو حاوی زیکسانتین است که جذب شبکیه شده و باعث ارتقاء بینایی می شود. زیکسانتین همچنین حاوی ویژگی های آنتی اکسیدان است که از بیماری های لکه دار شدن در اثر بالارفتن سن جلوگیری می کند. همچنین از آب آوردن چشم جلوگیری می کند. فالانوئید موجود در کاهو از سرطان ریه و دهان جلوگیری می کند.

3. محکم کردن استخوان ها

کاهو حاوی ویتامین K است که با افزودن تراکم استخوان ها موجب تقویت استخوان شده و از پوکی استخوان جلوگیری می کند. ویتامین K همچنین آسیب های مغزی عصبی را کاهش داده و در نتیجه از بیماری آلزایمر جلوگیری می کند.

4. ارتقاء باروری

کاهو تازه مقادیر زیادی اسید فولیک و ویتامین اسید فولیک و ویتامین C است. اسید فولیک در طول بارداری جنین را سالم نگه می دارد. همچنین به ارتقاء سلامت تولید مثل زنان و مردان کمک می کند. بنابراین برای تقویت باروری موثر است. ویتامین C سیستم ایمنی بدن را ارتقاء داده و در برابر عفونت ها مقاومت می کند.

5. منبع مواد معدنی

کاهو منبع غنی انواع مواد معدنی نظیر آهن، منیزیم، مس ، کلسیم و پتاسیم است که موجب ارتقاء سوخت و ساز بدن می شود. پتاسیم به داشتن فشار خون تحت کنترل کمک کرده و با تنظیم تعادل مایعات بدن موجب سلامت قلب می شود. کلسیم موجود در آن استخوان و دندان ها را محکم می کند. مس و آهن موجب تولید سلول های خونی در بدن می شود.

اگرچه کاهو بسیار برای سلامتی مفید است ولی باید قبل از مصرف آن به صورت خام یا پخته احتیاط کنید. کاهو یکی از سبزیجاتی است که بسیار مستعد آفت است. بنابراین قبل مصرف به طور کامل آن را با آب سرد بشویید.

بهترین راههای تاثیرگذار برای صورتی کردن طبیعی لب ها

گر مدت ها به دنبال راهی می گشتید برای اینکه لب هایتان را به طور طبیعی و بدون مواد شیمیایی مضر یا حتی چرب کردنشان، صورتی نگه دارید، چاره ی کار پیش ماست! در ادامه بهترین راه های تاثیرگذار برای صورتی کردن طبیعی لب ها را با جزئیات توضیح خواهم داد. چه چند قطره آبلیمو باشد، چه آب چغندر یا حتی روغن بادام، هر راهی که فکرش را بکنید برای بخشیدن رنگ صورتی به لب هایتان خواهم گفت!

۱. شیر سرد و پودر زردچوبه

اگر لب هایی بسیار تیره دارید و به دنبال راهی برای صورتی و با طراوت نشان دادنشان می گردید، شیر سرد و کمی پودر زردچوبه راه بسیار خوبی برای روشن کردنشان است! فقط کمی پودر زردچوبه را با یک قاشق چای خوری شیر سرد (از هر نوعی می تواند باشد) ترکیب کنید. حالت خمیر گونه ای پیدا خواهد کرد، این ترکیب را برای ۵ دقیقه روی لب هایتان قرار دهید. این کار را برای یک تا دو هفته انجام دهید تا پیشرفت چشمگیری را شاهد باشید! این یکی از بهترین روش های من برای صورتی کردن طبیعی لب‌های تیره است.

۲. مرطوب کننده

بسیاری از مردم فراموش می کنند که، اگرچه لبها می توانند بسیار انعطاف پذیر باشند ولی همچنان به مرطوب کننده نیاز دارند. ممکن است مرطوب کردن لب هایتان را تا وقتی که پوست پوست نشده اند فراموش کنید. خب خانم ها! میزان مناسبی وازلین یا حتی نرم کننده های لب موجود در بازار می توانند شما را از داشتن لب هایی خشک نجات دهند. البته مرطوب کردن لب ها همچنین راهی عالی برای صورتی نگه داشتن لب‌ها نیز به شمار می‌رود.

۳. آب چغندر

آیا می دانستید مالیدن آب چغندر روی لب ها قبل از خواب می تواند تیرگی لب ها را از بین ببرد و آن ها را صورتی و روشن کند؟! آب چغندر همچنین می تواند به عنوان رنگ طبیعی برای لب هم استفاده شود، پس با مالیدنش روی لب ها قبل از رفتن به تخت خواب تا صبح لب های صورتی و زیبایی پیدا خواهید کرد.

۴. گلبرگ گل رز بوته ای

شاید فکر کنید گل رز فقط به درد بو کردن می خورد، ولی اگر گلبرگ های رز را در فنجانی له کنید تا به صورت مایعی در آید، می تواند خیلی برای لب هایتان خوب باشد! نه تنها رزها به طور طبیعی به لب هایتان رنگ می دهد بلکه آن ها را بسیار سالم نگه می دارند. این یکی از راه های صورتی نگه داشتن لب هاست که من خودم همیشه انجامش می دهم.

۵. مسواک با برس نرم

هنگام کار با لب هایتان باید به خاطر داشته باشید که آن‌ها بسیار حساس اند، یعنی باید خیلی مواظبشان باشید! لایهبرداری می تواند به آرامی با یک مسواک با برس نرم انجام شود. فقط با کمی آب می توانید با مسواک کشیدن به لب هایتان آن ها را ابریشمی و صورتی روشن کنید!

۶. لایه برداری با شکر

اگر نمیخواهید از مسواک استفاده کنید، نگران نباشید! یک لایه برداری عالی با شکر هم می تواند موثر باشد. فقط کمی شکر و کمی آبلیمو برای لایه برداری ایده آلی که پوست های مرده را از بین می برد و لب های صورتی نرم و تازه ای به جا می گذارد، کافی ست. این روش همچنین می‌تواند لک های چای یا قهوه ای که ممکن است روی لب هایتان اثر گذاشته باشد را نیز از بین ببرد.

۷. روغن بادام

اگر تمایلی به استفاده از لیمو و شکر به عنوان لایه بردار ندارید، راه عالی دیگری که می توانید با آن به لب هایتان آبرسانی و آن ها را صورتی کنید استفاده از روغن بادام و آبلیمو است. می توانید هر روز از این ترکیب استفاده کنید. لب هایتان را بسیار زیبا خواهد کرد و راه دیگری ست برای صورتی نگه داشتن طبیعی لب هایتان.

۸. عسل

و بالاخره راه حل آخری که برای صورتی نگه داشتن لب ها معرفی می کنم استفاده از عسل است! این روش واقعا یکی از محبوب ترین روش هایی ست که مردم برای صورتی نگه داشتن لب هایشان به کار می برند. فقط کافی ست کمی از آن را در شب، قبل از خواب روی لبتان بمالید. این کار لب هایتان را تقویت کرده و آن ها را بی نهایت نرم و روشن می کند.

خب خانم ها! این هم از این! بهترین روش‌های من برای صورتی کردن طبیعی لب‌ها را دانستید! حالا نوبت شماست که بگویید چه راه هایی برای صورتی نگه داشتن طبیعی لب هایتان دارید؟ چیزی را از قلم نینداختم؟

درمان خارش نیش پشه در چند دقیقه!

با آمدن فصل گرما انواع و اقسام پشه و حشرات موذی از راه می رسند تا دمار از روزگارمان در بیاورند. نیش این حشرات بسیار آزار دهنده هست اما یک راه­ حل ساده وجود دارد که می­تواند در ظرف چند دقیقه خارش حاصل از نیش حشرات را از بین ببرد.

تمام کاری که باید انجام دهید این است که یک قاشق فلزی را با آب داغ گرم کنید و سپس آنرا مستقیما بر روی گزیدگی قرار دهید. آن را برای چند دقیقه محکم بر روی پوست تان فشار دهید. زمانی که آن را بردارید خارش از بین رفته ­است.

زمانی که پشه شما را می­ گزد پروتئینی زیر پوست تان تزریق می­ کند که مانع لخته شدن خون می­ شود. این پروتئین باعث خارش پوست تان می­شود اما این پروتئین در اثر حرارت ایجاد شده توسط قاشق داغ نابود می­ شود. ممکن است که برجستگی ناشی از گزیدگی چند روز باقی بماند اما خارش آن خوب می­شود!

دانستنیهای تغذیه ای ویژه ماه مبارک رمضان

روزه علاوه بر آثار معنوي فراوان و تزكيه روحي مي‌تواند باعث بركات فراوان از نظر جسمي و فيزيولوژيك باشد. متخصصان علوم پزشكي نيز از جنبه‌هاي مختلف به آثار مفيد روزه‌داري اسلامي پرداخته‌اند. همانطور كه در فرمايشات معصومين نيز به كرات اشاره شده است روزه باعث ارتقاي سلامتي خواهد بود.
امسال ماه مبارک رمضان مصادف شده است با گرم ترین ماههای سال  یعنی دوماه تیر و مرداد.
در روزهای بلند و البته گرم تابستان، داشتن برنامه غذایی صحیح برای روزه داران اهمیتی ویژه دارد. اما اصول تغذیه صحیح در ماه رمضان باید چه تفاوتی با ماه های دیگر داشته باشد؟
توصیه می شود که تغذیه در ماه رمضان به صورت وعده های تقسیم شده شامل افطار، شام، پس از شام و سحر باشد. حذف هریک از این وعده ها اشتباه است و در هیچ کدام از این وعده ها هم نباید پرخوری شود و غذای حجیم خورده شود. البته حالا فاصله افطار تا سحر کوتاه است و تقسیم درست وعده ها کاری سخت و هنرمندانه است.
وعده غذایی پس از شام می تواند شامل میوه باشد و فاصله میان شام تا سحر بهترین فرصت برای تامین آب مورد نیاز بدن است.
در ماه رمضان مصرف بعضی از خوراکی ها مثل انواع حلوا، زولبیا و بامیه و ... که اتفاقاً خوراکی های مضر هستند افزایش دارد. افراد به اشتباه تصور می کنند که چون با روزه داری قند خونشان افت کرده هنگام افطار باید از این خوراکی های شیرین استفاده کنند. البته افت قند خون وجود دارد، اما اشتباه در نوع قند مصرفی است .موادی مانند خرما که قند فیبردار دارند و قندشان به تدریج آزاد می شود، بهترین انتخاب هستند. اما شیرینی هایی مانند زولیبا و بامیه موجب پدیده دامپینگ می شوند. یعنی قند خون را به سرعت بالا می برند و این افزایش قند خون موجب تشدید ترشح انسولین می شود و سپس قند خون به همان سرعتی که بالا رفته افت می کند. در نتیجه این پروسه مجددا موجب گرسنگی می شود.
موادی مانند خرما که قند فیبردار دارند و قندشان به تدریج آزاد می شود، بهترین انتخاب هستند و همین است که بعضی افراد در پایان ماه رمضان افزایش وزن پیدا می کنند. ضمن این که مصرف شیرینی زیاد در درازمدت موجب خستگی لوزالمعده می شود و بیماری دیابت را به دنبال دارد.

بعضی افراد از ضعف و بی حالی پس از افطار گلایه دارند؛ یعنی می گویند در طول روز که گرسنه هستند مشکلی ندارند، اما بعد از افطار بی حال می شوند. علت این موضوع همان مصرف قندهای ساده در زمان افطار و پدیده دامپینگ است پدیده دامپینگ باعث ضعف، بی حالی، عرق سرد و حتی از حال رفتن و غش کردن می شود.
وعده سحری در ماه رمضان را می توان با وعده نهار در یک روز عادی مشابه دانست. بعضی افراد از ترس اینکه در طول روز گرسنه شوند، غذای زیادی در سحر می خورند که اشتباه است. بعضی هم از غذاهای پرچربی مانند کله پاچه یا حلیم استفاده می کنند که علاوه بر اینکه موجب تشنگی آن ها در طول روز می شود، به دلیل پدیده دامپینگ نه تنها از گرسنگی شان در طول روز جلوگیری نمی کند، بلکه موجب افزایش گرسنگی می شود.

براى از بین بردن یا كم كردن عطش شدید در این ماه چه باید كرد؟

براى فهم این سؤال به این مثال توجه كنید: مزرعه اى را در نظر بگیرید كه در كنار یك رودخانه پُرآب است. براى این كه بتوانیم این مزرعه را به صورت دائم آبیارى کنیم و از حملات احتمالى آب در فصول گوناگون در امان نگه داریم، سدى مقابل آب مى زنیم تا بتوانیم آب را مهار كرده و با ایجاد روزنه هایى در سد به صورت دائم و كنترل شده مزرعه مان را آبیارى كنیم.
در ماه مبارك رمضان نیز بایستى سدى در بدنمان بسازیم كه بتوانیم آب و مواد غذایى را كه در سحرى مصرف  كرده ایم به صورت یكنواخت و دائم در طول روز به قسمت هاى مختلف بدنمان برسانیم. این كار را مى توانیم با مصرف مواد غذایى پُرفیبر(سبزیجات و میوه ها) انجام دهیم.
در وعده سحری حداکثر نوشیدن 2 لیوان آب مجاز است. نوشیدن آب زیاد بین غذای سحری، به امید جلوگیری از تشنگی در طول روز اشتباه است، چون باعث رقیق شدن شیره معده و در نتیجه نفخ و اختلال در هضم می شود. از طرفی، خوردن میوه در هنگام سحر ، علاوه بر مقاومت بیشتر در مقابل تشنگی، باعث رفع مشکل یبوست هم می شود. کاهو، سبزی خوردن  و میوه هایی مانند هندوانه، خیار و سیب( با پوست) از خوراکیهایی است که استفاده آنها توصیه شده است چرا كه میوه ها اولا منبع سرشارى از فیبر هستند، و ثانیا قند موجود در میوه ها در حالت خالص و بدون فیبر هم دیرتر از قندهاى ساده جذب مى گردد كه این امر سبب مى گردد فرد دیرتر احساس گرسنگى نماید.
همچنین بین شام تا سحر هم می توان به تدریج آب، میوه و آب میوه مصرف کرد.
تصور رایجی وجود دارد که شربت هایی مانند شربت آبلیمو موجب کاهش تشنگی در طول روز   می شود. در این رابطه باید به این نکته توجه داشت که شربت ها در درازمدت به دلیل شکری که دارند موجب افزایش تشنگی می شوند اما افزودن چند قطره آب لیموی طبیعی یا عرق بیدمشک به آب می تواند در رفع تشنگی موثر باشد.
توصیه می شود جهت تامین آب لازم، از حدود یک ساعت بعد از افطار تا نیم ساعت قبل از سحر، دست کم شش لیوان آب بنوشید. توجه داشته باشد که از خوردن چای پُررنگ ، قهوه، کاکائو و موادی که باعث دفع بیشتر آب (به علت مدر بودن) از بدن   می شوند، (به خصوص در سحری) پرهیز کنید.

چه مواد غذایى را بهتر است در این ماه، در رژیم غذایى خانواده قرار داد؟

به طور خلاصه توصیه مى شود از مواد غذایى زیر در ماه مبارك رمضان بیشتر استفاده کنید:

در وعده سحرى:

- از غذاهایى كه داراى قندهاى مركب هستند مثل میوه جات بیشتر استفاده شود.
- از غذاهاى حاوى فیبر مثل سبزیجات ومیوه جات بایستى بیشتر استفاده شود.
- از مواد غذایى سرخ شده ، پرچرب و شیرین پرهیز گردد.
- از غلات و حبوبات به میزان دلخواه در غذاى سحرى استفاده گردد.
- مصرف بیش از حد گوشت در سحرى توصیه نمى گردد.
- مصرف آب قبل از شروع سحرى و در بین  وعده هاى غذایى توصیه نمى شود.
- مصرف ادویه جات و غذاهایى مثل كله پاچه، سیرابى و... در سحرى توصیه نمى شود.

در وعده افطارى و شام :

- شروع افطارى بایستى با چند عدد خرما، همراه با كمى آب ولرم یا شیر ولرم باشد.
- سعى شود بین افطارى و شام فاصله ای وجود داشته باشد.
- شروع افطارى همراه با نوشیدنى هاى خنك نباشد، بلكه حتما باید ولرم باشد. سوپ انتخاب خوبی است.
- مصرف بیش از حد مواد غذایى پُرچرب و شیرین در افطار سبب تشنگى و به دنبال آن مصرف زیاد آب مى شود، در نتیجه با كاهش غلظت اسید و آنزیم هاى گوارشى موجب اختلال در هضم و جذب مواد غذایى مى شود.